Ψυχική Υγεία: Από τη Σιωπή στην Προτεραιότητα

Η ψυχική υγεία στην Κύπρο παραμένει στο περιθώριο. Για χρόνια υποτιμήθηκε, στιγματίστηκε και αντιμετωπίστηκε σαν δευτερεύον ζήτημα. Όμως πίσω από κάθε μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα – τα ναρκωτικά, τη βία, την εγκληματικότητα, την οικογενειακή δυσλειτουργία – βρίσκεται η ψυχική υγεία. Αν δεν τη φροντίσουμε, δεν μπορούμε να μιλάμε για μια υγιή κοινωνία.
Μετά την εισβολή, οι άνθρωποι στηρίχθηκαν στεγαστικά και οικονομικά, αλλά κανείς δεν νοιάστηκε για την επούλωση των τραυμάτων τους. Σήμερα γνωρίζουμε πως το ψυχικό τραύμα περνά από γενιά σε γενιά. Ολόκληρες οικογένειες υποφέρουν επειδή η πολιτεία επέλεξε να αγνοήσει τη διάσταση αυτή.
Την ίδια ώρα, το στίγμα κρατάει ακόμη πολλούς συμπολίτες μας μακριά από τη θεραπεία. Και όσοι τελικά ζητούν βοήθεια, συναντούν ένα σύστημα υποστελεχωμένο και συχνά ανεπαρκές:
• Οι κλίνες στο Τμήμα Ενδονοσοκομειακής Νοσηλείας Εφήβων δεν επαρκούν ποτέ.
• Το ψυχιατρείο Αθαλάσσας συνεχίζει να λειτουργεί σαν χώρος κράτησης και όχι θεραπείας.
• Ο αριθμός κλινών για σοβαρές ψυχικές περιπτώσεις είναι πέντε φορές χαμηλότερος από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Αυτό δεν είναι απλώς μια αδυναμία του συστήματος. Είναι κοινωνική αδικία. Είναι παραμέληση ανθρώπινων ζωών.